Historia

Szkołę Podstawową w Bodzyniewie zbudowano w 1964  roku jako Pomnik Tysiąclecia.

Pierwszym dyrektorem był pan mgr Zbigniew Grzegorczyk ( 1964 – 1985), a następnie:

pani mgr Wanda Browarna (1985 – 1999),

pani mgr Grażyna Zborowska (1999 – 2014),

pani mgr Małgorzata Kardasz.

Od 16 września 2005 roku szkoła nosi imię generała Dezyderego Chłapowskiego.

BUDOWA SZKOŁY POMNIKA TYSIĄCLECIA

W BODZYNIEWIE

     Potrzebę zbudowania nowej szkoły siedmioklasowej w tym obwodzie szkolnym odczuwało już społeczeństwo przed rokiem 1939.

Projekty ludzi nie mogły być jednak zrealizowane, ponieważ ówczesne władze uważały, że ilość szkół jest wystarczająca, a na pobudowaniu szkoły siedmioklasowej władzom nie zależało. Dopiero w roku 1945, kiedy władza ludowa zagwarantowała każdemu obywatelowi prawo do nauki, została zorganizowana szkoła siedmioklasowa w Mełpinie, do której uczęszczali uczniowie z okolicznych wiosek, dochodząc w niektórych wypadkach 7 km ( na przykład uczniowie z Gawron).

Szkoła w Mełpinie znajdowała się w budynku przystosowanym do celów szkolnych i na skutek wzrostu liczby uczniów była za ciasna i coraz częściej zaczęto wracać do dawnej myśli pobudowania nowej szkoły.

                                                                                   fot. szkoła w Melpinie

Sprawa wybudowania nowej szkoły nabrała urzędowego charakteru dopiero 25 i 26 marca 1955 roku w czasie wizytacji przeprowadzonej przez inspektora szkolnego Floriana Kaczmarka, który wspólnie z kierownikiem szkoły Zbigniewem Grzegorczykiem przeanalizowali obwód szkolny.

Po przeanalizowaniu stwierdzili, że wybudowanie nowej szkoły powinno nastąpić
w miejscowości Bodzyniewo, przy skrzyżowaniu dróg Międzychód – Mełpin i Lubiatowo -Kadzewo.

Projekt zyskał aprobatę władz powiatowych i wojewódzkich i podjęto uchwałę pobudowania tej szkoły w ramach inwestycji państwowych do roku 1961. Później, na skutek zmian decyzji postanowiono, że szkoła w Bodzyniewie będzie budowana jako pomnik Tysiąclecia za pieniądze Społecznego Funduszu Budowy Szkół. W związku z tym przesunięty został termin budowy szkoły na rok 1963, a oddanie jej do użytku ma nastąpić 1. 09. 1964.

Dokumentacja projektowo – kosztorysowa ukończona została przez Miastoprojekt Poznań Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego w Poznaniu w grudniu 1962 roku. Do prac związanych z budową szkoły przystąpiono w dniu 20 października 1963. Pierwszym przedsiębiorstwem, które rozpoczęło budowę było Przedsiębiorstwo Budowlano terenowe w Środzie. Do kwietnia postawiono mury do wysokości pierwszego pietra. W tym okresie na polecenie DBOR Poznań przedsiębiorstwo zostało skierowane do innej pracy
w rolnictwie a dalsza budowa została przekazana Przedsiębiorstwu Budownictwa Rolniczego w Śremie. Z wielkim wysiłkiem budowa tej szkoły została wykonana
w terminie. Przeszkodą między innymi było to, że w lipcu 1964 roku samochód dowożący ludzi do pracy przy budowie rozbił się w Bodzyniewie w pobliżu pana Dominiaka. Kierowca samochodu – Czapla poniósł śmierć na miejscu, a kilku ludzi musiano odwieźć do szpitala w Śremie. Ostateczne zakończenie prac i odbiór szkoły nastąpił w dniu 24 października 1964.

Koszt budowy szkoły wyniósł około 3 miliony złotych. Kuratorium Okręgu w Poznaniu przydzieliło na pierwsze wyposażenie szkoły 250 tys. Złotych na zakup brakującego sprzętu szkolnego i pomocy naukowych. Sprzęt ten dostarczony był przez Cezas – Poznań do stacji kolejowej w Śremie.

Z dużą pomocą szkole przyszła Spółdzielnia Produkcyjna w Mełpinie, a zwłaszcza Przewodniczący tej spółdzielni – Tomasz Ignaszewski, który zobowiązał się bezpłatnie zwieźć wszystek sprzęt ze stacji w Śremie i innych miejscowości (Mosina) do Mełpina,
a po otwarciu szkoły z Mełpina do Bodzyniewa.

Nauczyciele, chcąc zakupić jak największa ilość sprzętu i pomocy naukowych sami pracowali fizycznie przy załadowaniu i wyładowaniu przywożonych rzeczy. Byli to Zbigniew Grzegorczyk, Krystyna Grzegorczyk, Halina Opielewicz, Elżbieta Pajsert, Filomena Tomaszewska, Stanisław Tomaszewski. Pracowali oni bezinteresownie nieraz do późnych godzin nocnych.

Ponieważ przenoszenie sprzętu ze szkół likwidowanych z Mełpina i Międzychodu nastąpiło w okresie pilnych jesiennych prac polowych, o pomoc w przewiezieniu sprzętu zwrócono się do Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Wieszczyczynie. Dyrektor PGR – Jan Tempski przychylnie ustosunkował się do prośby szkoły i przydzielił na cały dzień traktor z przyczepami PGRw Błażejewie.

Do prac włączyły się również kobiety z okolicznych wiosek, które na kilka dni przed oddaniem szkoły o użytku pracowały przy porządkowaniu wnetrza budynku. Były to kobiety z następujących wiosek: Bodzyniewo, Kadzewo, Mełpin, Międzychód, Mórka, Wirginowo. Za zaoszczędzone pieniądze na transporcie i robociźnie szkoła została wyposażona o wiele lepiej w pomoce naukowe.

Budową tej szkoły jak również postępami prac były szczególnie zainteresowane nasze władze powiatowe oraz pracownicy Wydziału Oświaty jak inspektorzy: Mieczysław Perliński, Stefan Madaliński, Józef Pajdziewicz, Florian Kaczmarek. O wielkim zainteresowaniu budową szkoły w Bodzyniewie świadczy specjalna narada odbyta
w Komitecie Powiatowym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Śremie
z przedstawicielami instytucji pracujących przy budowie szkoły.

Wysunięte wnioski i interwencje Komitetu Powiatowego miały decydujący wpływ na oddanie tej szkoły w miesiącu październiku. Odbiór szkoły nastąpił więc 24 października 1964. Przy odbiorze szkoły obecni byli przedstawiciele Kuratorium Okręgu Szkolnego: mgr Talarczyk, mgr Rozłucki, sekretarz wojewódzkiego Komitetu Społecznego Funduszu Budowy szkół – Cz. Grajek, przedstawiciele Wydziału Oświaty – inspektor Józef Pajdziewicz i Florian Kaczmarek, kierownik szkoły -Zbigniew Grzegorczyk, przedstawiciele DBOR – Leszno i przedsiębiorstwo, które budowało szkołę.

Ponieważ w czasie odbioru stwierdzono pewne usterki, wykonawcy zostali zobowiązani do usunięcia ich do dnia 28 października 1964. Również postanowiono, że zajęcia lekcyjne w Szkole Podstawowej w Mełpinie odbywać się będą do dnia 28 października,
a w Szkole Podstawowej w Międzychodzie do dnia 2 listopada 1964. Uroczyste otwarcie szkoły nastąpi w dniu 8 listopada 1964.

Z kroniki szkoły wynotowała :M. Kardasz


 OTWARCIE SZKOŁY

Uroczystość związana z otwarciem szkoły nastąpiła w dniu 8 listopada 1964r.

W uroczystości udział wzięli:

Przedstawiciele Kuratorium Okręgu Szkolnego; mgr. Rozłucki i Cz. Gajek, zastępca przewodniczącego Powiatowej rady Narodowej – Leon Jaskułowski, sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR – Edmund Melosik, członkowie prezydium Powiatowej Rady Narodowej, przedstawiciele Wydziału Oświaty – inspektorzy ? M. Perliński, St. Madaliński, J. Pajdziewicz, F. Kaczmarek, przedstawiciele Ludowego Wojska Polskiego, przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej w Wyrzece – S. Schlecht, przedstawiciel organizacji społecznych, zakładów pracy oraz okoliczna ludność, nauczyciele i młodzież szkolna.

Otwarcia uroczystości dokonał przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej w Wyrzece ? Stanisław Schlecht.

Przecięcia wstęgi, oraz wręczenia kluczy kierownikowi szkoły Zbigniewowi Grzegorczykowi dokonał zastępca przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Leon Jaskułowski. Następnie kierownik szkoły Zbigniew Grzegorczyk podziękował władzom i społeczeństwu za tak piękny dar jakim jest Szkoła Pomnik Tysiąclecia państwa Polskiego w Bodzyniewie.

Kierownik Wydziału Oświaty i Kultury Prezes Powiatowej Rady Narodowej Mieczysław Perliński odczytał pismo Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego w sprawie nadania szkole nazwy o następującym brzmieniu:

SZKOŁA PODSTAWOWA

POMNIK TYSIĄCLECIA PAŃSTWA POLSKIEGO

IM. GEN. KAROLA ŚWIERCZEWSKIEGO

W BODZYNIEWIE

Odsłonięcia tablicy pamiątkowej dokonał dowódca jednostki wojskowej w Śremie pułkownik Klisowski.

Po części oficjalnej odbyły się występy artystyczne młodzieży szkolnej Na zakończenie nastąpiło zwiedzanie budynku szkolnego przez dorosłych, a młodzież szkolna w tym czasie została przyjęta w swoich klasach przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, otrzymując ciastka i kawę.

W dniu otwarcia szkoła liczyła 238 uczniów. Do Szkoły Podstawowej w Bodzyniewie uczęszczają uczniowie z następujących  miejscowości: Bodzyniewo, Kadzewo, Gawrony, Międzychód, Mełpin, Pinka, Wirginowo, Lubiatowo, Mórka.

Pierwszymi nauczycielami, którzy w nowo-wybudowanej szkole w Bodzyniewie rozpoczęli prace byli:

Zbigniew Grzegorczyk- kierownik szkoły – matematyka z fizyką

Krystyna Grzegorczyk – nauczanie początkowe z wychowaniem fizycznym

Irena Łukanus – nauczyciel

Halina Opielewicz – nauczanie początkowe

z wychowaniem fizycznym

Elżbieta Pajsert – nauczyciel

Filomena Tomaszewska – geografia

Stanisław Tomaszewski – historia

 

Do personelu administracyjnego należeli;

Józef Bartkowiak – woźny – palacz

Stanisława Bereszyńska – sprzątaczka

Franciszka Czaczyk – sprzątaczka

 

PISALI O NAS:

GAZETA POZNAŃSKA-10 listopad1964

 Jest to piękna i nowoczesna szkoła 8 – klasowa z 6 izbami lekcyjnymi, gabinetami: fizycznym, biologicznym, pracownia zajęć praktycznych, salą gimnastyczną, świetlicą biblioteką  oraz urządzeniami sanitarnymi, a także mieszkaniami dla kierownika i nauczycieli.   Wybudowano ją w ciągu zaledwie 10 miesięcy kosztem 3.800 tysięcy złotych przy wydatnej pomocy miejscowego społeczeństwa. Już od wielu lat gromada Wyrzeka przodowała zawsze w powiecie, a w br. Powiat śremski roczny plan zbiórki na STBS wykonał do 22 lipca br.

 

 

GAZETA POZNAŃSKA maj 1974

W Bodzyniewie pow. Śrem rodzice mówią „nasza szkoła”, „nasi nauczyciele”. I chyba każdy ojciec i matka opowie o szkolnym zespole artystycznym znanym w całym powiecie. Spotykają się rodzice w jasnych klasach z wychowawcami – porównują te klasy i świetnie wyposażone pracownie z tymi, które oglądali u siebie we wsiach.- mamy bardzo dobry, ambitny i ofiarny zespól nauczycieli – mówi dyrektor szkoły, Zbigniew Grzegorczyk.

To prawda. Stworzono zespoły wyrównawcze, które wzięli pod opiekę specjaliści. Równocześnie wybrano dzieci, które odrabiają lekcje w świetlicy. Są to uczniowie, którzy nie mogą liczyć w domach nie tylko na pomoc, ale również na wolny czas na odrabianie lekcji. Przemyślane zabiegi wokół wyrównania poziomu wiedzy są cennym dorobkiem zespołu nauczycielskiego.